De eerste 4 maanden het jaar zitten er al weer op dus tijd om al eens te zien hoe het de joggers de laatste tijd verging. Eind vorig jaar zette Kenny Debisschop zijn beste tijd neer op de marathon en ook dit jaar trok hij de lijn verder door met een top 10-plek in de 26 km van “De Flandrien”. Blijkbaar waren de omstandigheden die dag optimaal want zelfs ik deed er op de 10 Miles twee minuten minder over dan vorig jaar! En dat kwam niet door een kortere weg te nemen, want daar was eerst wel wat twijfel over. Na Koppenberg en Paterberg doken wij het Spijkerbos in en daar was bij mij en lopers in mijn omgeving wel wat twijfel of wij wel het juiste pad volgden. Nergens nog een pijltje te zien, maar blijkbaar hadden wij toch goed gegokt want bij aankomst bleek de afstand op mijn sporthorloge overeen te komen met de officiële afstand. Of dat volgend jaar opnieuw het geval zal zijn is twijfelachtig want volgens niet bevestigde geruchten zou het de laatste keer zijn dat deze wedstrijd ingericht werd.
En net als de vorige jaren waren wij op de “Ramon Trail” opnieuw present en voor mij liep die beter af dan vorig jaar. Toen maakte ik onzacht kennis met een boomstam en kreeg schrammen op voorhoofd en neus mee als souvenir. Maar perfect was het nu ook weer niet want net als het groepje voor mij miste ik een pijltje en liep daardoor dikke 20 kilometer maar kwam wel goed aan en was nog ver van kapot. Dat gaf mij moed om nog eens een vlakke halve marathon in de streek te lopen, maar vrees dat het er niet meer zal van komen en de teller op 48 zal blijven staan. De leeftijd blijft meer en meer zijn tol te eisen en op de wekelijkse trainingen wordt het verschil tussen de eersten van de groep en mijzelf langzaam maar zeker groter. Maar niet getreurd er zijn ergere dingen in het leven en zolang ik gespaard blijf van kwetsuren of andere kwaaltjes hoop ik trainingen en na-trainingen nog jaren samen met de andere joggers van KASVO te kunnen doen.
Er zijn er natuurlijk ook die minder geluk hebben en zo moest Dirk De Cremer twee jaar geleden zijn marathon in Berlijn meer als toerist lopen. Hij was al paar jaar ingeschreven maar niet uitgeloot en nu hij eindelijk toch mocht starten was de vorm niet optimaal en deed er bijna vier uur over. En het bleef maar aanslepen met de last en zo moest hij vorig jaar in Sidney starten met maar twee maanden voorbereiding na blessure maar toch nog met een betere tijd dan in Berlijn. En ook nu blijven de knieën hem parten spelen en zo liep hij dit jaar dit jaar op de “Vijfkerkenloop” in Elsegem slechts 1 ronde i.p.v. de origineel geplande 3. En ook voor de geplande marathon in Kortrijk moest hij om dezelfde reden noodgedwongen forfait geven.
En zo stond Patrick Bordeaud’huy er in Kortrijk alleen voor om de KASVO-joggers te vertegenwoordigen op de marathon. Net als vorig jaar had hij opnieuw zijn eigen trainingsschema gemaakt maar de langere duurlopen op zondag moest hij veelal alleen afwerken al kreeg hij soms ook wel eens steun van Stijn Coorevits. Op woensdag startte hij ook regelmatig wat vroeger om daarna samen met de groep de voorziene woensdagtraining af te werken. Maar ondanks de blijkbaar 600m kortere marathon slaagde hij er toch niet in zijn beste tijd te verbeteren. Maar niet getreurd: net als ik kan ook hij al zijn leeftijd beginnen inroepen als excuus voor een iets mindere prestatie.
Verslag: Marc Vanmaldegem
